045-5716920 (kantooruren) info@mijnwater.com

Mijnwater Toen

Hoe het allemaal begon...

Voor de winning van steenkool groef de Nederlandse overheid in de 20ste eeuw een uitgestrekt stelsel van mijngangen in Heerlen en omgeving. Steenkoolwinning was toen de belangrijkste economische peiler voor de Oostelijke Mijnstreek en Heerlen in het bijzonder.

Ondergronds waterreservoir
Tienduizenden mijnwerkers en aanverwante sectoren en hun gezinnen leefden van de mijnbouw. In Heerlen waren in de hoogtijdagen drie mijnen actief: de Oranje Nassau I, III en IV. Na de sluiting van de mijnen in de periode 1965 -1974 vulden de gangen zich met grondwater, dat door de aarde op natuurlijke wijze werd opgewarmd. Hoe dieper in de aarde, hoe hoger de temperatuur van het water. Toch heeft het nog lang geduurd voordat onderzoek werd gedaan naar de ontwikkeling van laag temperatuurbronnen in de steenkoolbekkens, het uiteindelijke mijnwaterreservoir.

Duurzame energiewinning
In 2003 vatte de gemeente Heerlen het plan op om in het kader van duurzame energiewinning een aantal proefboringen te doen. Al snel bleek dat de geothermische bron – het mijnwater – benut kon worden om te voorzien in de toekomstige energievoorziening. Niet alleen het diep gelegen grondwater bleek geschikt voor het verwarmen van gebouwen, ook het hoger gelegen koelere water kon gebruikt worden om gebouwen en woningen te koelen en hiermee feitelijk warmte terugwinnen. Dat was de start van een succesvol initiatief van de gemeente Heerlen, het Mijnwaterproject, waarmee Heerlen de leiderschapspositie kreeg op het gebied van nieuwe energie in Limburg en Zuid Oost-Nederland.

Eerste Mijnwaterenergiecentrale
Met steun van de EU en Agentschap NL werden in 2005 vijf bronnen geboord en een ondergronds leidingstelsel van circa 8 kilometer aangelegd om water aan- en af te voeren. In 2008 werd de eerste mijnwaterenergiecentrale ter wereld, Gen Coel in Heerlerheide, in werking gesteld, waarmee de eerste aansluiting voor circa 30.000 m² vloeroppervlakte tot stand werd gebracht. Niet lang daarna volgde de aansluiting naar CBS (Centraal Bureau voor de Statistiek) met een vloeroppervlakte van 22.000 m².

Met dank aan oud-mijnwerkers
Belangrijke kennis kreeg het project in de planfase (2003) van oud-mijnwerkers die precies wisten waar geboord moest worden om het water dwars door de bodem tot 700 meter diepte omhoog te kunnen halen. Na de sluiting van de mijnen werden namelijk de ingangen, de mijnschachten, helemaal afgesloten met beton en puin (zogenaamde prop). Het was daarom niet mogelijk om het mijnwater direct uit de mijnschachten omhoog te pompen.